پارکینگ

پارکینگ

پارکینگ:

در واقع قسمت‌های اختصاصی ساختمان، واحدهای جداگانه ساختمان همراه سایر متعلقات مانند قوانین پارکینگ و انباری و … است که متراژ و جزئیات آن نیز به طور دقیق در سند مالکیت ذکر شده است. ابتدا لازم است قسمت‌های مختلف ساختمان را بشناسید. یادتان باشد که قانون تملک آپارتمان‌ها، مالکیت در آپارتمان‌ها را به دو قسمت اختصاصی و مشترک تقسیم می‌کند: اول قسمت‌های اختصاصی یک ساختمان که برای هر مالکی در سند مالکیتش مشخص می‌شود. در آیین‎نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها، در ماده ۱ آمده است: «قسمت‌هایی از بنا اختصاصی است که عرفاً برای استفاده انحصاری مالک معینی یا قائم مقام او اختصاص یافته باشد»

قوانین پارکینگ

در بخش دوم قسمت‌هایی از ساختمان قرار دارد که با سایر اهالی مشترک است. این بخش را در حقوق مشاعات می‌نامند. طبق ماده ۲ قانون تملک آپارتمان‌ها، قسمت‌های مشترک آپارتمان، قسمت‌هایی از ساختمان است که حق استفاده از آن منحصر به یک یا چند آپارتمان یا محل و پیشه مخصوص نیست و به تمام مالکان به نسبت قسمت اختصاصی آنها تعلق می‌گیرد. به طور کلی قسمت‌هایی که برای استفاده اختصاصی تشخیص داده نشده است یا در اسناد مالکیت ملک، اختصاص به یک یا چند نفر از مالکان ندارد، از قسمت‌های مشترک آپارتمان است. بر این اساس قسمت‌های مشترک ساختمان، راهروها، پلکان ها، فضاهای داخل پارکینگ یا پارکینگ‌های اضافه‌ای که مالکی آن را فروخته و از محل رفته باشد، باغچه، حیات و پشت بام را در بر می‌گیرد.

پارکینگ مال کیست؟

بسیار پیش می‌آید که در زمان خرید آپارتمانی، متوجه می‌شوید واحدی که قصد خریدش را دارید، قوانین پارکینگ ندارد. شاید از خود می‌پرسید که چطور می‌شود واحدی پارکینگ نداشته باشد یا در اصل، پارکینگ چگونه بین واحدها تقسیم می‌شود؟در این مورد خوب است بدانید که تقسیم پارکینگ به دو صورت انجام می‌شود: صورت اول، تعلق اختصاصی است، که مانند انباری، با تعیین موقعیت و مساحت آن، محل دقیق آن در صورت مجلس تفکیکی و سند رسمی قید می‌شود و در حقیقت ملک اختصاصی صاحب آپارتمان به حساب می‌آید. صورت دوم، تعلق پارکینگ به هر واحد به طور مشاع است.به این معنا که این پارکینگ‌ها در صورت‌جلسه تفکیکی واحدهایی که می‌توانند به صورت مشاع از قوانین پارکینگ ساختمان استفاده کنند، نام برده می‌شوند. در این صورت فقط آپارتمان‌هایی که حق استفاده از پارکینگ مشاع برای آن ها شناخته شده است، می‌توانند از پارکینگ ساختمان به طور مشاع استفاده کنند.

نحوه محاسبه تعداد پارکینگ در آپارتمان

نحوه محاسبه تعداد جای پارک در یک ساختمان آپارتمان نیز بسته به نوع متراژ فضای پارکینگ دارد.
طبق دستور شهرداری به ازای هر ۱۰۰۰ متر، برای هر ورودی و خروجی ۵/۳ متر و یا رامپ به عرض مفید ۵ متر الزامی است.
البته برای افراد توانمند این فضا به ۳/۵ متر کاهش می یابد و برای افراد معلول و ناتوان نیز به ۵/۳ متر افزایش پیدا می کند.
بنابراین نتیجه میگیریم با استفاده از این اطلاعات و دانش کارشناسان مربوط به این حوزه در شهرداری، می توانید اندزه و ابعاد جای پارک برای هر ماشین را مشخص کنید.
همچنین شما برای محاسبه تعداد جای پارک نیز، باید در نظر بگیرید که راه خروج و ورود را نیز به این مسئله اضافه کنید، زیرا این راه‌ها و ستون هایی که در جای پارک وجود دارد می تواند اختلاف زیادی را در شمارش برای شما ایجاد کند و از این لحاظ بهتر است که حتما در نظر گرفته شود.

ضوابط مربوط به پارگینگ چیست؟

همان‌طور که می‌دانیم بر اساس ضوابط طرح تفصیلی شهر تهران، تأمین و احداث پارکینگ موردنیاز برای تمامی ساختمان‌ها و در همه‌ی پهنه‌ها الزامی است.

پارکینگ موردنیاز: حداقل تعداد پارکینگ که بر اساس کاربری موردنظر تعیین می‌شود.

پارکینگ مزاحم:جانمایی این پارکینگ به‌گونه‌ای است که فقط با خارج شدن آن از محدوده پارکینگ، امکان تردد اتومبیلی که مزاحم آن بوده میسر خواهد بود! پارکینگ مزاحم باید یک‌به‌یک باشد.

تعداد پارکینگ مورد نیاز :

واحدهای مسکونی:

بر اساس سطح خالص آپارتمان تعداد پارکینگ موردنیاز تعیین می‌شود.

تا ۱۵۰ مترمربع  :                           ۱ واحد

بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ مترمربع  :                 ۲ واحد

بیشتر از ۲۵۰ مترمربع  :                    ۳ واحد

واحدهای تجاری:

در پهنه‌های تجاری و مختلط (پهنه های m و s) بر اساس هر ۱۰۰ مترمربع زیربنای مفید تعداد پارکینگ‌ها تعیین و عنوان می‌شود. جدول مشخصی دارد که در طرح تفصیلی به تفکیک هر پهنه تعیین‌شده است. در این میان می‌توان به مهم‌ترین پهنه‌ها مثل M111 با ۶ واحد پارکینگ و پهنه M112 با ۵ واحد پارکینگ به ازای هر ۱۰۰ مترمربع زیربنای مفید اشاره کرد.

برای مثال اگر پروژه‌ای در پهنه M111 دارای ۸۰۷ مترمربع زیربنای مفید اداری و ۲۱۱ مترمربع زیربنای مفید تجاری باشد به ترتیب ۲۵ واحد پارکینگ اداری و ۱۳ واحد پارکینگ تجاری موردنیاز، باید طراحی و تأمین کند.

چند نکته:

نکته اول: اگر در زمینی امکان احداث پارکینگ به تعداد موردنیاز مقدور نباشد می‌توان در شعاع حداکثر ۲۵۰ متری ملک و در ساختمان‌های مجاور پارکینگ موردنیاز را تأمین نمود.

نکته دوم: تنها پارکینگ‌های مربوط و مختص به یک واحد، می‌توانند به‌صورت مزاحم طراحی شوند. برای مثال اگر واحدی ۲۵۱ مترمربع باشد، تعداد ۳ واحد پارکینگ نیاز دارد که در این حالت می‌توانند به شکل مزاحم تعیین و طراحی گردند.

نکته سوم: در پهنه‌های مسکونی تنها یک واحد از پارکینگ‌های موردنیاز، می تواند به شکل مزاحم طراحی شود.

نکته چهارم:  به ازای هر ۲۰ واحد پارکینگ، یک واحد پارکینگ ویژه معلولین (ابعاد در ادامه عنوان می‌شود) باید طراحی و تأمین گردد.

ابعاد پارکینگ:

حداقل فضای خالص برای یک واحد پارکینگ ۵ × ۲/۵ متر است. به ازای اضافه شدن هر واحد پارکینگ فضایی به عرض ۲ متر به ابعاد فوق اضافه می‌شود. برای مثال اگر ۴ واحد پارکینگ کنار یکدیگر طراحی شود فضایی به ابعاد حداقل ۵ × ۸/۵ متر موردنیاز خواهد بود.

نکته ۱: عرض پارکینگ معلول باید حداقل ۳/۵ متر باشد.

نکته ۲: اگر پارکینگ بین دو دیوار بسته قرار گیرد، باید ۵۰ سانت به عرض‌های فوق افزوده گردد.

ارتفاع پارکینگ:

حداکثر ارتفاع مجاز پارکینگ ۳ متر است.

عرض، شیب و شعاع گردش پارکینگ:

–   عرض رامپ عبوری ماشین‌ها باید ۳/۵ متر لحاظ گردد. اگر بیش از ۲۵ واحد پارکینگ داشته باشیم، عرض ۵ متر موردنیاز است.

–   حداکثر شیب رامپ دسترسی برای پارکینگ خصوصی ۱۵ درصد و برای پارکینگ عمومی ۱۲ درصد است.

–   شعاع گردش رامپ، حداقل ۶/۵ متر از آکس رمپ قوسی است.

–   برای محل گردش و یا ایست پارکینگ باید فضایی به ابعاد حداقل ۵ × ۵ متر در نظر گرفته شود.

همچنین بخوانید...

30 مهر 1399 پلان ساختمان پلان ساختمان ساختمان

دیدگاه خود را بنویسید

  • {{value}}
این دیدگاه به عنوان پاسخ شما به دیدگاهی دیگر ارسال خواهد شد. برای صرف نظر از ارسال این پاسخ، بر روی گزینه‌ی انصراف کلیک کنید.
دیدگاه خود را بنویسید.
کمی صبر کنید...